Ne gösteriyor?
Torus, Lacan’ın en çok başvurduğu yüzeylerden biridir. 1961–1962 yılının L’identification seminerinde Lacan, talebin tüpün çevresinde dönen, yinelenen ve her seferinde aynı noktaya dönen bir hareket olduğunu, arzunun ise bu yinelenmelerin bütününün, farkında olunmadan, merkezdeki deliğin çevresinde çizdiği tur olduğunu öne sürdü. Modeldeki sayaç bunu gösterir: Kaç talep olursa olsun, arzu turu ancak hepsi tamamlandığında bir kez sayılır.
Torusun deliği, arzunun nesnesinin değil, eksikliğinin yeridir; taleplerin hiçbiri bu boşluğu doldurmaz, ama hepsi onun çevresinde döner. Lacan’ın sonradan objet a adını verdiği nesne, bu boşluğun yerini tutan şeydir.
“Özne ve Başka” kipinde iki torus birbirinin içinden geçer. Vurgulanan iki çember aynı hareketin iki yüzüdür: Öznenin torusunda tüpün çevresinde dönen bir talep, Başka’nın torusunda deliğin çevresinde bir tur, yani onun arzusudur. Lacan, öznenin talebinin Başka’nın arzusuna, öznenin arzusunun da Başka’nın talebine denk geldiğini bu figürle gösterdi; nevrozlu öznenin Başka’nın talebini kendi arzusu sanmasının yapısı budur.
İlgili yazı: Objet Petit a: Arzu Nesnesi ve Arzunun Nedeni